Beliar

Beliar jest bogiem ciemności, śmierci i zniszczenia — jednym z Trzech Bogów wszechświata Gothic i wiecznym antytezą Innosa. Uosabia entropię, mrok i niszczycielski pociąg zakazanej mocy, a jego wpływ przenika Gothic (2001), choć nigdy nie pojawia się osobiście. Każda nieumarła istota szurająca przez Kolonię Karną, każdy nekromantyczny rytuał i każda szeptana pokusa jest w pewnym sensie wyrazem jego woli działającej poprzez śmiertelne naczynia.

Pozycja Kosmologiczna

W trójcowej teologii świata Gothic Beliar zajmuje biegun absolutnej ciemności i rozpadu. Jego istnienie nie jest złem jedynie w prostym moralnym sensie — teologowie Adanosa uważają, że siła Beliara jest metafizycznie niezbędna, jako przeciwciśnienie, bez którego porządek Innosa skostniałby w jałowym bezruchu. Świat trwa właśnie dlatego, że żaden z bogów nie zwycięża. Kryzysem w Gothic (2001) jest celowe przełamywanie tej równowagi: uwięziony demoniczny sługa Beliara — Śniący — zbliża się ku wyzwoleniu za sprawą dewocji Bractwa Śniącego, a kosmiczne szale przechylają się ku jego domenie.

Słudzy i Narzędzia

Beliar działa przez pośredników, nie zaś przez bezpośrednie objawienie. Jego najwyraźniejszym śmiertelnym sługą w Gothic (2001) jest Xardas — były Mag Ognia, który porzucił służbę Innosowi i wkroczył w obszar czarnej magii, zajmując dziś wieżę na wschodniej granicy Kolonii Karnej. Xardas pełni rolę moralnie niejednoznacznego przewodnika Bezimiennego, realizując własne rachunki, lecz sprzeciwiając się niekontrolowanemu uwolnieniu Śniącego — napięcie to odzwierciedla interesowną naturę tych, którzy służą bogu chaosu. Sam Śniący jest jeńcem Beliara: demonem o ogromnej mocy uwięzionym przez starożytny Krąg Wody pod kopalniami rudy. Nieświadoma rola Bractwa polega na oddawaniu czci temu demonowi i osłabianiu jego pieczęci w przekonaniu, że czczą boga wyzwolenia. W rzeczywistości Y’Berion i jego wyznawcy są narzędziami długofalowego planu Beliara powrotu do świata śmiertelnych. Nieumarłe stwory w całej Kolonii Karnej — szkielety strzegące grobowców, widmowe ślady w ruinach — są biernymi przejawami jego domeny, ożywianymi przez energię śmierci, którą jego obecność pobudza.

Śniący jako Reprezentant

Ponieważ sam Beliar nie pojawia się w Gothic (2001), Śniący pełni funkcję jego dramatycznego przedstawiciela. Pokonanie Śniącego w podziemnej świątyni nie niszczy Beliara, lecz odcina jego przyczółek w świecie śmiertelnych i przywraca równowagę Adanosa — teologiczne rozwiązanie, ku któremu zmierza cała fabuła gry. Zapieczętowana komnata Śniącego, osiągana w Rozdziale 5, jest miejscem, gdzie wpływ Beliara jest najsilniejszy: cienie gęstnieją, otoczenie staje się jawnie obce, a Bohater musi zmierzyć się z demonem, którego skala przerasta wszystkich innych wrogów w grze.

Gothic 1 Remake

Remake zachowuje wiedzę o Beliarze, jego trójcową pozycję i hierarchię sług bez zmian. Wieża Xardasa i jego pośrednie objaśnienia natury Beliara zostają zachowane, a teologiczne samooszukiwanie się Bractwa — czczenie narzędzia Beliara jako zbawiciela — pozostaje główną dramatyczną ironią wątku Obozu Sekty. Projekt środowiska w Remaku nadaje estetyce Beliara — ciemności, rozkładowi, widmowemu światłu — wyraźniejszą wizualną obecność w całym bagnie i na najgłębszych poziomach kopalni.