Olbrzymi szczur

Olbrzymie szczury to przerośnięte gryzonie, które plenią się w ciemnych, zamkniętych zakątkach kolonii — w jaskiniach, piwnicach, zalanych tunelach i zapomnianych kątach ruin. Wyrosły nienaturalnie wielkie za sprawą osobliwej ekologii panującej pod Barierą, lecz wciąż należą do najsłabszych przeciwników, jakich napotka więzień, polegając raczej na zaskoczeniu i liczebności niż na sile.

Pojedynczego olbrzymiego szczura zdejmuje się jednym czy dwoma cięciami i naprawdę groźny bywa tylko dla bezbronnego, dopiero co przybyłego skazańca. W stadzie potrafią jednak obskoczyć i zachwiać nieostrożnym wojownikiem, a ich ukąszeń lepiej nie lekceważyć w pierwszych godzinach gry, zanim Bohater zdobędzie jakikolwiek porządny pancerz.

Rola

Olbrzymie szczury zajmują w łańcuchu pokarmowym doliny ten sam niski szczebel co mięsne robale i gobliny, żywiąc się padliną i robactwem w miejscach, do których nigdy nie dociera światło słońca. Nie zostawiają po sobie niczego wartościowego, więc zabija się je dla bezpieczeństwa, dla okrucha doświadczenia albo po prostu po to, by oczyścić drogę w głąb lochów. Natknięcie się na ich gniazdo często zwiastuje, że gdzieś w pobliżu legowisko ma coś większego i bardziej głodnego.